Wist je dat volgens een recent onderzoek de gemiddelde persoon elke dag meer dan 100 minuten besteedt aan dagdromen over alternatieve eindes van films die ze net hebben gezien?
Het is waar!
Onze geest heeft een natuurlijke neiging om verschillende mogelijkheden te verkennen en ons voor te stellen hoe een verhaal zich anders had kunnen ontvouwen.
En als jij een van die personen bent die net klaar is met het kijken naar de geestverruimende sciencefictionfilm '2067', dan heb je geluk.
We hebben een alternatief einde waardoor je alles in twijfel trekt wat je dacht te weten over tijdreizen, de mensheid en de kracht van liefde.
Zet je gordel dus maar vast, want dit is een wilde rit die je niet wilt missen.
Het nieuwe einde
Terwijl het stof is neergedaald en de wereld begint te genezen van de verwoestende effecten van de zuurstofcrisis, staat Ethan Whyte aan de rand van een weelderig, groen bos. De lucht is fris en schoon en de levendige kleuren van de natuur omringen hem.
Het is een gezicht waarvan hij nooit had gedacht dat hij het ooit nog zou zien.
Verward en gedesoriënteerd kijkt Ethan om zich heen, op zoek naar enig teken van beschaving. Plots hoort hij geritsel in de struiken. Een groep mensen stapt naar buiten, hun gezichten vol verwondering en hoop.
Het zijn overlevers, net als hij, die erin geslaagd zijn zich aan te passen en te gedijen in deze nieuwe wereld.
Onder hen is Jude Mathers, die zichzelf had opgeofferd om Ethans leven te redden. Jude legt uit dat toen Ethan de tijdcapsule binnenging, hij niet alleen naar de toekomst werd getransporteerd, maar ook een kettingreactie veroorzaakte die de effecten van de zuurstofcrisis ongedaan maakte.
De wereld had een manier gevonden om zichzelf te genezen en de mensheid had de kans om opnieuw te beginnen.
Ethan wordt overweldigd door een mix van emoties. Opluchting, vreugde en schuld overspoelen hem allemaal. Hij had gedacht dat hij de laatste hoop voor de mensheid was, maar in werkelijkheid was het de collectieve veerkracht en vastberadenheid van mensen zoals Jude en de overlevenden die de wereld hadden gered.
Terwijl Ethan herenigd wordt met zijn familie, realiseert hij zich dat de ware kracht in de eenheid van de mensheid ligt. De zuurstofcrisis had mensen gedwongen om samen te komen, te vechten voor een gemeenschappelijke zaak, en daarbij hadden ze een kracht ontdekt waarvan ze nooit wisten dat ze die hadden.
In de slotscène staat Ethan op een heuvel met uitzicht op de bloeiende gemeenschap. Hij haalt diep adem, geniet van de zuivere lucht en kijkt naar de horizon. De toekomst is onzeker, maar er is hoop.
De wereld heeft een tweede kans gekregen en het is aan de mensheid om van haar fouten te leren en een betere toekomst op te bouwen.
Terwijl het scherm vervaagt naar zwart, blijven kijkers achter met een gevoel van verwondering en mogelijkheden.
Vragen voor discussies
Ik heb andere alternatieve eindes bedacht voor '2067'; check de link hieronder of in de zijbalk.
Als je het volledige verhaal wilt weten, ga dan naar dit artikel:
2067 / synopsis + volledig verhaal - TH1 2020
Misschien wil je gewoon het verhaal en het einde begrijpen:
2067 legde het einde en het verhaal uit / begreep het - TH1 2020
Of misschien heb je hem nog niet gezien en probeer je erachter te komen of de film iets voor jou is:
Tijdreizen en familiegeheimen, een reis naar het jaar 2067 - TH1 2020
Het is tijd om dit bericht op je sociale media te delen om wat discussie op gang te brengen: